Bir anaokulunu ziyaret eden birçok yetişkin, çocukları oyun oynarken görünce "peki ne zaman ders işliyorlar?" diye sorar. Oysa okul öncesi eğitimde oyun, dersin kendisidir — ondan ayrı, "eğlence molası" değildir.
Oyun, beynin doğal öğrenme yoludur
Küçük çocuklar soyut kavramları dinleyerek değil, deneyimleyerek öğrenir. Blok kuleler kurarken denge ve nedensellik kavramını, kum havuzunda oynarken hacim ve doku farkındalığını, rol yapma oyunlarında ise empati ve sosyal kuralları öğrenirler.
Serbest oyun ile yapılandırılmış oyun
İyi bir okul öncesi program, hem çocuğun kendi başına keşfettiği serbest oyunu hem de öğretmen rehberliğinde belirli bir hedefe yönelik yapılandırılmış oyunu bir arada barındırır. İkisi de farklı gelişim alanlarını besler.
- Serbest oyun: yaratıcılık, öz yönetim, problem çözme
- Yapılandırılmış oyun: dikkat, yönerge takibi, hedefe yönelik çalışma
- Grup oyunu: sosyal beceri, paylaşım, sıra bekleme
Oyunun görünmeyen kazanımları
Bir çocuk arkadaşıyla oyuncak paylaşırken müzakere etmeyi, bir kuleyi yeniden inşa ederken sebat etmeyi, bir rol oyununda başka birinin bakış açısını üstlenirken empatiyi öğrenir. Bunların hiçbiri bir çalışma kağıdıyla bu kadar kalıcı öğretilemez.
Bu yüzden çocuğunuzu okuldan aldığınızda "bugün ne öğrendin" yerine "bugün ne oynadın" diye sormanızı öneririz — çünkü cevap büyük ihtimalle aynı şeyi anlatacak.